نام آوران

درگذشت بهرام بیضایی؛ سوگ یک هنرمند یا پاسداشت یک میراث | محمدجواد حق‌شناس

درگذشت بهرام بیضایی، تنها خاموشی یک نمایشنامه‌نویس بزرگ یا کارگردان برجسته نیست؛ این فقدان، از دست رفتن یکی از ژرف‌ترین صداهای اندیشه‌ورز در پاسداشت ایران فرهنگی است.

کوروش، الگویی برای صلح و مدارا در حکمرانی | محمدجواد حق‌شناس

از دایی‌جان ناپلئون تا ناخدا خورشید؛ مسیر یک سینماگر مؤلف | محمدجواد حق‌ شناس

ملک‌المتکلمین روشنفکر مشروطه | ندا مهیار

جانِ جان برکف ما | طاهره فخیمی*

چه افتخاری بالاتر از این که یک عمر از زندگیت در رکاب و پرستاری در کنار آزادمردی زندگی کردی که در تلاش برای برقراری عدل و دادگری بود و لحظه ای را به بطالت سپری نکرد.

فراتر از وکیل | محمد حسین زارعی

این یادداشت کوتاه به پاس فداکاری‌ها و بزرگ‌منشی‌های مردی نوشته شده که کمتر دیده و شنیده شده است: سردار شهید حسن کریمی.

مرد خدا، عمل و تواضع | حسین راغفر

او علاوه بر همه ویژگی‌های ارزنده انسانی و اخلاقی، از جمله نادر کارشناسان جغرافیای سیاسی کشور و منطقه بود. همه ایران را و مرزها و مناطق مرزی را بسیار خوب می‌شناخت. عشق به وطن او را به سفرهای مکرر به نقاط مختلف آن برای به‌روزکردن داده‌های جغرافیای سیاسی ایران می‌کشاند.

یکی مرد بود اندر آن روزگار | دادبه دادمهر

درک محضر انسان‌های ممتاز و شاخص و هربار نشست و برخاست و همنشینی با آنها بذر کمال و معرفت را چنان در وجود انسان می‌نشاند که ثمره‌اش جز بلوغ و پختگی و آزمودگی نیست. و برای نگارنده این سطور، چنین بود افتخار آشنایی و مجالست و دوستی با زنده‌یاد حاج محمدحسن کریمی.

دوست‌دار دوست‌داشتنی | سیدعلی جزایری

حاج حسن کریمی نه تنها منش اخلاقی داشت، بلکه خود سرمشق اخلاق بود. شجاع و مهربان، برادر و پدر، دوست‌دار دوست‌داشتنی، کریم و اهل بذل، در دوستی خالص و با وفا، آزادمنش و عیب‌پوش بود.

حضور سبز حاج آقا | امیرحسین انصاری‌مهر*

حاج آقا همه جا با ماست. در بین کلاممان. وقتی که اصطلاحات و کلمات منحصر به فرد‌ش را به زبان می‌آوریم و بعد سکوتی کرده و آهی می‌کشیم. او در جسارت و روح آزاده نوه ارشدش است. وقتی که دمِ غروب سوار بر اسکوتر برقی از تمرین فوتبال چند ساعته‌اش به منزل می‌رسد و مانند […]

آرمانگرایی انقلابی | مجتبی امیری

آنچه کریمی در نظر به دنبال آن بود صورت‌بندی این وضعیت در نظر و اقدام برای بازگشت به آرمان‌های پیش گفته در عمل بود از این رو خود را وقف گره گشایی از وضعیتی که همگان را به اندیشیدن برای راه خروج از این وضعیت واداشته است، بود.

زیست رشک برانگیز | محمد اسدی‌نژاد

دود موتور اصحاب قدرت که اتفاقا سوخت خود را دهه‌ها با مایه گذاشتن از همین جماعت رزمنده تامین می‌کردند، یادگاران دوران دفاع مقدس را عاجز کرد. اما امثال حاج حسن را ازپا نیانداخت.

بچه محل | حسن احمدی

یکی از ویژگی‌های غبطه برانگیزش آرامش در دل سختی‌ها و خطرات بود، هول و پریشان نمی‌شد و عقلش از کار نمی‌افتاد، لذا خوب از عهده کارش بر می‌آمد. در بحث و گفتگوها هم همین‌طور بود، هیچ وقت ندیدم در بحث و گفتگو صدا بلند کند و هیجان‌زده و عصبانی شود و حرف‌های بی‌ربط بزند.

جوانمردی حاج حسن | نجات‌الله ابراهیمیان*

به یادتان می‌آورم که شیفته کلام شیخ ابوالحسن‌خرقانی بود و با مهارت خاصی که مختص او بود، تکرار می‌کرد: «هر که در این سرا در آید، نانش دهید و از ایمانش مپرسید، چه آنکس که به درگاه باری‌تعالی به جانی ارزد، البته بر خوان بوالحسن به نانی ارزد».

پیام سید محمد خاتمی به مناسبت درگذشت رزمنده جانباز، حاج محمد حسن کریمی

بر مدار دوستی حاج حسن | محمدجواد حق‌شناس

به جرأت می‌توانم عرض کنم که رفقای حاج حسن امکان نداشت که در یک محفلی کنار هم باشند و ده دقیقه بتوانند کنار هم بنشینند. شما در مجلس ختم ایشان دیدید که آدم‌هایی با زوایای فکر و سیاسی متفاوت و متناقض کنار هم نشستند.

برای حاج حسن کریمی… | سیدجواد هاشمی

یاران نزدیکش خوب می‌دانند که ترک ناگهانی این جهان از سوی «او» به منزله غافلگیر شدنش توسط فرشته مرگ نبود، که نسل واقعی جنگ بیش از همه و بهتر از همه؛ رها کردن و دست شستن را پیش‌تر تمرین کرده‌اند

خلوص حاج حسن | محمدرضا واعظ مهدوی

بدون اینکه کسی بداند در منطقه حضور پیدا می‌کرد و گاهی که ما خدمتشان می‌رسیدیم، وجب به وجب مناطق را می‌دیدیم که رفته است. بدون اینکه حتی به ما اطلاعی بدهد

مشاوری دلسوز | محسن مهرعلیزاده

ساده زیستی او فقط به رفت و آمد با موتور سیکلت مدل قدیمی‌اش ختم نمی‌شد، بلکه پوشش بسیار ساده و معمولی او به نحوی بود که چندین بار در جلسات دادگاه با ناباوری از این که او می‌تواند سواد پرونده وکالت داشته باشد؛ حتی به او جسارت هم کرده بودند.

به میزبانی حسن امین صورت گرفت

رونمایی‌از ویژه‌نامه «دیپلمات آموزگار و عاشق ایران» | فرزانه قاضی‌زاده

ما دراین ویژه‌نامه حداکثر کوشش خودمان را به‌کار بستیم تا شخصیت، چهره و جایگاه متفاوت استاد باوندرا از لحاظ علمی، کنشگر سیاسی و دیگر وجوه او متمایز و بازشناسی کنیم. درواقع شماره گذشته نشریه نیم‌روز، استاد فقید را از منظری چندوجهی به مخاطبان عام‌وخاص، معرفی‌کرده است.»