نام آوران

درگذشت بهرام بیضایی؛ سوگ یک هنرمند یا پاسداشت یک میراث | محمدجواد حق‌شناس

درگذشت بهرام بیضایی، تنها خاموشی یک نمایشنامه‌نویس بزرگ یا کارگردان برجسته نیست؛ این فقدان، از دست رفتن یکی از ژرف‌ترین صداهای اندیشه‌ورز در پاسداشت ایران فرهنگی است.

کوروش، الگویی برای صلح و مدارا در حکمرانی | محمدجواد حق‌شناس

از دایی‌جان ناپلئون تا ناخدا خورشید؛ مسیر یک سینماگر مؤلف | محمدجواد حق‌ شناس

ملک‌المتکلمین روشنفکر مشروطه | ندا مهیار

م. مؤیّد : خویشاوندِ زبانیِ عطار

هر نمی‌دانمی نمی‌دانم نیست به‌سان این لَختِ حزین لاهیجی که می‌فرماید نمی‌دانم به محفل این چه شمعی‌ست

مصطفی ملکیان : حرف‌های فرزندِ ایرانِ تنها

جمله‌ی «هر جا تعارضی در میانِ فرهنگ و مردم دیده‌ام، حقّ را به فرهنگ داده‌ام، زیرا مردم می‌توانند در برهه‌ای از زمان اشتباه بکنند؛ فرهنگ هرگز»، بیانِ بسیار هوشمندانه‌ای است که اسلامی ندوشن را از دو کژرویِ عظیم و خطیر مانع می‌آید

ولی‌الله درودیان : یادی از استاد اسلامی ندوشن

آشنايي با استاد اسلامي ندوشن و همسر دانشمند ايشان سركار خانم دكتر شيرين بياني و ديگر افراد اين خاندان كه همه فرهيخته و دانشگاهي هستند، براي من افتخار بزرگي است

هویت ملی از نگاه دکتر اسلامی ندوشن | نعیمه عطامنش

به صورت عمیق و ریشه‌دار از زمان ورود اسلام هویت ایرانی را بررسی می‌کنند. وی مهمترین رویداد در تاریخ سه هزار ساله‌ ایران را سقوط دولت ساسانی و ورود اعراب به خاک این کشور می‌داند

هايده لاله، باستان شناس و عضو هيات علمي پيشكسوت دانشگاه تهران زهرا لرزاده، باستان شناس و دانش آموخته دكتري دانشگاه گوته فرانكفورت

هایده لاله : نیشابور در جهان ایرانی و جهان اسلام

در گستره وسيع جغرافيايي جهان ایرانی كه مرزهاي سياسي معاصر بخشي از آن را به دور از دسترس ما قرار داده، و در جهان اسلام كه مرزهاي سياسي آن را نیز تكه كرده، فهم روند شکل گیری و تحول شهرهای کهنی که امروز هچنان به حیات خود ادامه میدهند شایسته توجه است

دیپلمات معلم | اسعد اردلان

متأسفم که امروز در سوگ باوند می‌نشینم. اما خوشحالم که افتخار شاگردی غیرمستقیم، بهره‌مندی از دانش مستمر ایشان و همکاری نسبتاً طولانی‌مدتی را با حضرت استاد داشتم.

دیپلماتی برجسته و استادی دلنشین | غلامحسین دهقانی

مهر ۱۳۶۲، در یکی از روزهای آغازین بازگشایی دانشگاه‌ها پس از انقلاب فرهنگی، با اشتیاق غیر قابل وصفی خود را به بخش آموزش دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران رساندم. زمان انتخاب واحد بود و من که پس از تقریبا سه سال تعطیلی دانشگاه بسیار دلتنگ فضای دانشکده و همکلاسی‌ها و اساتید شده بودم […]

چرا دکتر باوند «تجلیل‌کردنی» است؟ | سیدمحمدکاظم سجادپور

درایت بیرون‌نگارانه همیشه در کلام و رفتار و گفتار آقای دکتر باوند هست و این درایت نه فقط بر دانش و دیپلماسی ایشان مبتنی است، بلکه بر دانش ایشان از تاریخ ایران نیز استوار است. چیزی که این روزها کم پیدا می‌شود.

نجیب‌زاده‌ای اصیل و دانشمندی خستگی‌ناپذیر | سیدمحمدصادق خرازی

دکتر هرمیداس باوند نجیب زاده‌ای اصیل بود. مهم‌ترین بارزه اخلاقی او مناعت طبع و نگاه ژرف به همه مسایل بود، به آرامی سخن می‌گفت، با قدرت و چابکی قلم می‌زد. به هنگام سخن فراتر از تاریخ و روز خود را می‌دید و به حال آینده ایران بیمناک و نگران بود.

خاطره‌ای از نخستین دیدار | ایرج امینی

شوربختانه خیلی دیر با آقای باوند آشنا و دوست شدم و هیچگاه نزدیکی‌ای را که همکاران سابقشان با ایشان داشتند، بنده نداشتم. با این حال، هربار که به ایران می‌رفتم، ایشان را زیارت می‌کردم و احترام زیادی برایشان قائل بودم. بنابراین برای ادای احترام این یادداشت کوتاه را برای ایشان نوشتم. شادروان داود هرمیداس باوند […]

نام بلند باوند | عباس ملکی

زمانی که با داود هرمیداس باوند آشنا شدم، مسئول دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه بودم. در آن زمان، با توجه به تعطیلی دانشگاه‌ها در دورۀ انقلاب فرهنگی، فرصتی فراهم شد که از بعضی استادان و پژوهشگران دعوت کنم با وزارت خارجه همکاری کنند. در این دوره، میزبان دانشگاهیانی مانند دکتر سید جواد […]

همزیستی مسالمت‌آمیز و آن مرد ارمنی | فریدون مجلسی

در واقع می‌گویند یک دیپلمات خوب باید ترکیبی‌از تاریخ، حقوق، اقتصاد، سیاست و حتی شناخت ادبی و هنری لازم همراه با اطلاعات‌عمومی جغرافیایی، صنعتی و جامعه‌شناسی باشد که بتواند نمایندة احترام‌انگیزی در عرصه‌های‌بین‌المللی برای دفاع‌از منافع‌کشور خودش باشد.

استادی توانا در دفاع از منافع ایران و ایرانیان | الهه کولایی

آقای دکتر باوند ازجمله شخصیت‌های دانشگاهی بودند که تلاش کردند تا در دفاع از منافع مردم ایران و در بهبود جایگاه ایرانیان برای ارتقاء موقعیت ایران از این علم استفاده کنند و هرکجا امکان بوده این یافته‌ها را منتقل سازند و تلاش کنند تا این یافته‌ها به کار گرفته شود.

هنر تلفیق «اعتقادات علمی» و رعایت «شخصیت» و «حرمت» دانشجو، از آن دکتر باوند بود | نسرین مصفا

با اینکه می‌توانستند غروری با پشتوانه و همه‌جانبه داشته باشند، آرام، بی‌توقع، فروتن و البته تأثیرگذار در محافل علمی می‌آمدند و آرام می‌رفتند. خدایش بیامرزد که در نسل غیرقابل تکرار خود در این زمانه نیز بدیلی نداشتند.

استاد داور میدان‌های مشترک نفت و گاز | ونداد باوندی

استاد باوند علاوه بر داوری در مراحل گردآوری اطلاعات، مصاحبه‌های تخصصی و تدوین این پایان‌نامه یاور پژوهشگران این تحقیق بودند و یاری‌شان منجر به تصویب پایان‌نامه با درجه عالی گشت.

اسطوره همیشه جاوید | امیر عبدی‌پور

او به عنوان یک حکیم بین‌المللی خیر اندیش با کوهی از عشق به ایران زمین و با دانشی عظیم در حوزه روابط بین‌الملل و به عنوان یک حقوقدان و تاریخ شناس و یک فرهیخته فرهنگی سیاسی کشور با منشا پرباری از نیکی‌ها آثاری از خویش به یادگار گذاشتند که در منابع علمی و دانشگاهی و دیپلماسی در داخل و خارج کشور ثبت گردیده است .

استاد دانشمندی که از همۀ دانشگاه‌ها بیرونش کردند | صادق زیباکلام

ایشان از قراردادی دفاع کرد که خیلی‌ها جزئیاتش را نمی‌دانند. ایشان از قراردادی دفاع کرد که عاملش توسط جمهوری اسلامی اعدام شد. حالا ایشان در روز روشن کراوات زده و باافتخار نشسته‌اند و از آن قرارداد دفاع می‌کنند! مطمئنم انتظار دارد که از دانشگاه بیرونش نکنند! وقتی بیرونش می‌کنند مظلوم‌نمایی می‌کند که نمی‌دانم چرا من را بیرون کردند!

اندر فضایل یک معلم راستین | سعید کافی انارکی (ساربان)

من در کنار او قصد داشتم تا کارهای میان رشته ای ناتمام بسیاری از جمله «جامعه شناسی اخلاق» را به انجام رسانم و ایشان تا همین اواخر همواره رهنما و مشوق من در این رهیافت بود.

در سوگ پدری که سربلندی ایران آرزویش بود

عاشق هنر و موسیقی بود | پرلا باوند

بر ما است و بر تمامی ما ایرانیان، ایران‌زادگان و دوستداران ایران که در پرتو این نور مِهرآگین میترایی پدرم که قطعاً روشنگر راه و الهام‌بخش همه ما است، به امید خدا بر گستره تاریکی، همگی باتلاش و کوشش فائق آییم و دوباره و دگرباره رنگین‌کمان کیانی را بر بوم آسمان ایران عزیزمان نقاشی کنیم.

هدفی جز خدمت به «ایران» و مردم نداشت | محمدفرهاد عطایی

آشنایی عمیقی با فرهنگ و تاریخ ایران، به‌خصوص «ایران باستان» داشت؛ دوستدار این سرزمین و مردمان آن بود. آشنایی با چنین مردمی و چنین فرهنگی عشق به این مردم و فرهنگ را در ایشان برانگیخته بود و این عشق مهم‌ترین انگیزه برای خدمت ایشان به ایران بود.