11:57:38
    امروز : جمعه, ۱۵ فروردین , ۱۴۰۴
::: 3416 ::: 0
0

: آخرین مطالب

نوروز و تجلی آن در فرهنگ پاکستان | ندا مهیار جشن آتش‌افروزان | مرتضی رحیم‌نواز دوگانگی در مواجهه با مصاحبه رفیق‌دوست | احسان هوشمند حرف‌های بی‌پایه درباره مسائل حساس قومی ـ زبانی را متوقف کنید شماره جدید نشریه نیم روز منتشر شد تلاش تندروها و بی‌ثباتی بازارها نگاهی دوباره به مشکلات روابط آمریکا با چین | جود بلانشت و ریان هاس (ترجمه: رضا جلالی) اهمیت راهبردی گردشگری دریایی در توسعه پایدار | محمدجواد حق‌شناس ایران در محاصره کوریدورهای ترکیه | علی مفتح* شخصی‌سازی حکمرانی یا ناحکمرانی | محمدحسین زارعی* پوتین و ترجیح اوکراین بر سوریه | الکساندر با نوف (ترجمه: رضا جلالی) شماره ۷۱ و ۷۲ | ۳۰ دی ۱۴۰۳ زاکانی پس از شرکت در انتخابات رای اکثریت را از دست داد تصمیمی شجاعانه ققنوس در آتش | مرتضی رحیم‌نواز شمایل یک اسطوره | مرتضی رحیم‌نواز بچه خانی آباد | ندا مهیار کالبد مدنی تهران | بهروز مرباغی* فضاهای عمومی و تعاملات اجتماعی رو بستر تاریخ | اسکندر مختاری طالقانی از تهران چه می‌خواهیم؟ | ترانه یلدا * داستان تولد یک برنامه | حمید عزیزیان شریف آباد* تاملی بر نقش سترگ سیدجعفر حمیدی در اعتلای فرهنگ ایران شبی برای «شناسنامه استان بوشهر» انجمن‌های مردمی خطرناک نیستند به آنها برچسب نزنیم فشار حداکثری فقط موجب تقویت مادورو خواهد شد | فرانسیسکو رودریگرز ناکارآمد‌ترین شورا | فتح الله اُمی نجات ایران | فتح‌ الله امّی چرا یادمان ۱۶ آذر، هویت بخش جنبشِ دانشجویی است؟ در ۱۶ آذر، هدف ضربه به استقلال و کنش‎گری دانشگاه بود یادی از۱۶ آذر | فتح‌ الله امّی وقایع ‎نگاری یک اعتراض | مرتضی رحیم ‎نواز روز دانشجو فرصتی برای تیمار زخم‌ها | محمدجواد حق‌شناس سیاست‌ورزی صلح‌آمیز ایرانی از منظر کنش‌گری مرزی | مقصود فراستخواه* دهه هشتادی‌ها و صلح با طبیعت | علی‌اصغر سیدآبادی* دلایل دوری از سیاست دوستی در جریان‌های سیاسی امروز با رویکرد شناختی | عباسعلی رهبر* شماره ۶۹ و ۷۰ | ۳۰ آبان ۱۴۰۳ دیپلماسی، تخصص دیپلمات‌هاست راه صحیح خنثی نمودن همگرایی اقتدارگرایان جدید | استفن هادلی (ترجمه: رضا جلالی) «پزشکیان» مسوولیت بخشی از اختیاراتش را به نیروهای رقیب واگذار کرده است دولت چهاردهم و ضرورت تغییر حکمرانی فرهنگی | شهرام گیل‌آبادی* مهاجرت، صلح و امنیت پایدار | رسول صادقی* صلح اجتماعی و سیاست انتظامی | بهرام بیات* عصرانه‌ای با طعم شعر فرزندان پوتین | آندره ئی کولز نی کف (ترجمه: رضا جلالی) شماره ۶۸ | ۳۰ مهر ۱۴۰۳ چرا اسرائیل به ایران حمله نکرد؟! | آیت محمدی (کلهر) احیای داعش و القاعده در منطقه | آیت محمدی (کلهر) نگاهی به جریان پایتخت‌گزینی در تاریخ ایران | غلامحسین تکمیل همایون در پایتخت‌ گزینیِ تهران | مرتضی رحیم‌نواز* تهران و چالش انتقال پایتخت | عبدالمحمد زاهدی*

14

مهدی تدینی : سهمیه‌بازی

  • کد خبر : 10746
  • 03 اسفند 1401 - 0:05
اگر هم قضیه این است که به بخشی از جامعه ــ که ماشین ندارد ــ رشوه دهید تا از گران شدن بنزین در آینده خوشحال شود، این هم فکر پوچی است. با گرانی بنزین تورمی ایجاد می‌شود که چند برابر این ۱۵ لیتر بنزین را از حلقوم می‌کشد بیرون.

برای بنزین تصمیمات جدیدی گرفته‌اند. می‌خواهند به خانوارهای بدون ماشین سهمیۀ بنزین بدهند. به ازای هر فرد ۱۵ لیتر. این طرح در کمیسیون تصویب شده و مانده تصویب نهایی. این برداشت پیش‌پاافتاده در مفهوم عدالت اقتصادی جعبۀ پاندورایی است که روزی روزگار احمدی‌نژاد درِ آن را باز کرد و پایانی هم بر آن نیست.

برای کسی که ماشین ندارد گرفتن بنزین فقط به این معناست که معادل پولی آن را بگیرد.

کسی که ماشین دارد یارانه‌اش را روی خودِ بنزین مستقیم می‌گیرد، اما همین الان هم کسی که ماشین شخصی ندارد یارانه‌اش را غیرمستقیم روی وسایل حمل‌ونقل عمومی و هنگام استفاده از خودروی شخصی دیگران دریافت می‌کند.سوار هر وسیلۀ نقلیه باشید، در همان لحظه دارید از یارانه‌تان روی سوخت استفاده می‌کنید؛ چه این خودرو شخصی باشد، چه مال دیگران باشد ــ یارانه روی قیمت کرایه اثر می‌گذارد ــ و چه وسیلۀ حمل‌ونقل عمومی باشد.

کسی که سوار مترو و اتوبوس می‌شود، از یارانه استفاده می‌کند. حال کسانی که به هر دلیلی از این وسایل استفاده نمی‌کنند، می‌توانند بگویند ما یارانۀ بی‌آر‌تی‌ و مترو را دریافت نکرده‌ایم، یارانۀ ما را جدا بدهید؟ کلاً شما تا به حال کسی را در جامعه دیده‌اید ماشین نداشته باشد و اعتراض کند چرا سهمیۀ بنزین ندارد؟ کسی می‌داند این افکار از کجا، از کدام جامعه وارد برنامه‌های این دولت و مجلس می‌شود؟

معادل ریالیِ پانزده لیتر بنزین، هزینۀ یک سفر کوتاه با اسنپ را پوشش می‌دهد؟ (صحبت از تاکسی نمی‌کنم). همین یارانه را روی وسایل حمل‌ونقل عمومی بدهید، چه فرقی می‌کند؟ دیده نمی‌شود؟ وقتی خودِ جامعه درک عمیق‌تری از مفهوم هزینه‌های فردی و اجتماعی دارد، شما می‌خواهید جامعه را به افکار کودکانه عادت دهید؟ می‌خواهید جامعه حسادت بچگانه داشته باشد و بگوید چون همسایه‌ام ماشین دارد و یارانه بنزین می‌گیرد، من هم می‌خواهم یارانه‌ام را مستقیم خودم بگیرم؟

اگر هم قضیه این است که به بخشی از جامعه ــ که ماشین ندارد ــ رشوه دهید تا از گران شدن بنزین در آینده خوشحال شود، این هم فکر پوچی است. با گرانی بنزین تورمی ایجاد می‌شود که چند برابر این ۱۵ لیتر بنزین را از حلقوم می‌کشد بیرون.

بس کنید آقایان! وظیفۀ دولت مهار تورم بدون ابزارهای یارانه‌ای است. ۱. مهار تورم (تثبیت قیمت‌ها) ۲. رشد اقتصادی (افزایش درآمد فردی). هر چیز غیر از این، هیچ و پوچ است. روزی که بساط یارانۀ نقدی در ایران راه افتاد با ۵۰ میلیون می‌شد در تهران آپارتمانی خرید، امروز با ۵۰ میلیون یک‌ونیم متر آپارتمان هم نمی‌توان خرید (در حد یک توالت کوچک!)

لینک کوتاه : https://nimroozmag.com/?p=10746
  • نویسنده : مهدی تدینی
  • منبع : تحکیم ملت
  • 258 بازدید

ثبت دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.