• امروز : شنبه, ۳۰ فروردین , ۱۴۰۴
  • برابر با : Saturday - 19 April - 2025
::: 3419 ::: 0
0

: آخرین مطالب

در فضای منافع ملی پیامی که باید از ایران مخابره شود | محمدجواد حق شناس عواقب اقتصادی تسخیر دولت | الیزابت دیوید بارت (ترجمه: رضا جلالی) جنگ یا گفتگو | باقر شاملو* نوروز و تجلی آن در فرهنگ پاکستان | ندا مهیار جشن آتش‌افروزان | مرتضی رحیم‌نواز دوگانگی در مواجهه با مصاحبه رفیق‌دوست | احسان هوشمند حرف‌های بی‌پایه درباره مسائل حساس قومی ـ زبانی را متوقف کنید شماره جدید نشریه نیم روز منتشر شد تلاش تندروها و بی‌ثباتی بازارها نگاهی دوباره به مشکلات روابط آمریکا با چین | جود بلانشت و ریان هاس (ترجمه: رضا جلالی) اهمیت راهبردی گردشگری دریایی در توسعه پایدار | محمدجواد حق‌شناس ایران در محاصره کوریدورهای ترکیه | علی مفتح* شخصی‌سازی حکمرانی یا ناحکمرانی | محمدحسین زارعی* پوتین و ترجیح اوکراین بر سوریه | الکساندر با نوف (ترجمه: رضا جلالی) شماره ۷۱ و ۷۲ | ۳۰ دی ۱۴۰۳ زاکانی پس از شرکت در انتخابات رای اکثریت را از دست داد تصمیمی شجاعانه ققنوس در آتش | مرتضی رحیم‌نواز شمایل یک اسطوره | مرتضی رحیم‌نواز بچه خانی آباد | ندا مهیار کالبد مدنی تهران | بهروز مرباغی* فضاهای عمومی و تعاملات اجتماعی رو بستر تاریخ | اسکندر مختاری طالقانی از تهران چه می‌خواهیم؟ | ترانه یلدا * داستان تولد یک برنامه | حمید عزیزیان شریف آباد* تاملی بر نقش سترگ سیدجعفر حمیدی در اعتلای فرهنگ ایران شبی برای «شناسنامه استان بوشهر» انجمن‌های مردمی خطرناک نیستند به آنها برچسب نزنیم فشار حداکثری فقط موجب تقویت مادورو خواهد شد | فرانسیسکو رودریگرز ناکارآمد‌ترین شورا | فتح الله اُمی نجات ایران | فتح‌ الله امّی چرا یادمان ۱۶ آذر، هویت بخش جنبشِ دانشجویی است؟ در ۱۶ آذر، هدف ضربه به استقلال و کنش‎گری دانشگاه بود یادی از۱۶ آذر | فتح‌ الله امّی وقایع ‎نگاری یک اعتراض | مرتضی رحیم ‎نواز روز دانشجو فرصتی برای تیمار زخم‌ها | محمدجواد حق‌شناس سیاست‌ورزی صلح‌آمیز ایرانی از منظر کنش‌گری مرزی | مقصود فراستخواه* دهه هشتادی‌ها و صلح با طبیعت | علی‌اصغر سیدآبادی* دلایل دوری از سیاست دوستی در جریان‌های سیاسی امروز با رویکرد شناختی | عباسعلی رهبر* شماره ۶۹ و ۷۰ | ۳۰ آبان ۱۴۰۳ دیپلماسی، تخصص دیپلمات‌هاست راه صحیح خنثی نمودن همگرایی اقتدارگرایان جدید | استفن هادلی (ترجمه: رضا جلالی) «پزشکیان» مسوولیت بخشی از اختیاراتش را به نیروهای رقیب واگذار کرده است دولت چهاردهم و ضرورت تغییر حکمرانی فرهنگی | شهرام گیل‌آبادی* مهاجرت، صلح و امنیت پایدار | رسول صادقی* صلح اجتماعی و سیاست انتظامی | بهرام بیات* عصرانه‌ای با طعم شعر فرزندان پوتین | آندره ئی کولز نی کف (ترجمه: رضا جلالی) شماره ۶۸ | ۳۰ مهر ۱۴۰۳ چرا اسرائیل به ایران حمله نکرد؟! | آیت محمدی (کلهر)

8

دکتر صادق زیباکلام : چرا سلطنت‌طلب‌ها از «نرگس محمدی» و اعطای «جایزۀ نوبل» به‌ایشان، این‌قدر مکدرند؟ 

  • کد خبر : 15735
  • 24 آذر 1402 - 21:10
دکتر صادق زیباکلام : چرا سلطنت‌طلب‌ها از «نرگس محمدی» و اعطای «جایزۀ نوبل» به‌ایشان، این‌قدر مکدرند؟ 

۲۳ آذر ۱۴۰۲ اعطای جایزۀ صلح نوبل به بانو «نرگس محمدی»، سلطنت‌طلب‌ها را با مشکل مواجه ساخت. از یک‌سو، آن جایزه با استقبال بسیاری از ایرانیان روبه‌رو گردید و از سویی دیگر، آن جایزه به چهره‌ای اعطا شده بود که مطلوب سلطنت‌طلب‌ها نبود. برخی حتی گفتند خانم «فاطمه سپهری» شایستگی بیشتری داشتند تا خانم محمدی. […]

۲۳ آذر ۱۴۰۲

اعطای جایزۀ صلح نوبل به بانو «نرگس محمدی»، سلطنت‌طلب‌ها را با مشکل مواجه ساخت. از یک‌سو، آن جایزه با استقبال بسیاری از ایرانیان روبه‌رو گردید و از سویی دیگر، آن جایزه به چهره‌ای اعطا شده بود که مطلوب سلطنت‌طلب‌ها نبود. برخی حتی گفتند خانم «فاطمه سپهری» شایستگی بیشتری داشتند تا خانم محمدی.

ظاهراً از چهره‌های سلطنت‌طلب در مراسم اعطا جایزه دعوتی صورت نمی‌گیرد. به‌علاوه، خانمی که مجری اصلی برنامه بودند، در تجلیل از خانم محمدی، ایشان را تا جایگاه رهبری اعتراضات بالا می‌برند. بعد از مراسم، سلطنت‌طلب‌ها تعارف را کنار گذاردند و برگزارکنندگان، به‌علاوۀ آقای «تقی رحمانی» را مورد انتقاد قرار دادند. مدعی شدند که توطئه‌ای از سوی اصلاح‌طلبان، طرفداران مرحوم هاشمی رفسنجانی و دخترشان فائزه هاشمی، تقی رحمانی، ملی – مذهبی‌ها و اروپایی‌ها طراحی شده به‌منظور مطرح‌کردن خانم محمدی به‌عنوان رهبری اپوزیسیون. اول جایزۀ نوبل را به‌وی اعطا کردند، بعد هم در مراسم اعطای جایزه، مرحلۀ بعدی نقشۀشان را پیاده کردند. البته ما همگی نوادگان جد بزرگوارمان، مرحوم «دایی‌جان ناپلئون» هستیم و فرقی نمی‌کند داخل کشور باشیم یا در اروپا و آمریکا؛ تحصیل‌کرده باشیم یا عامی. به‌هرحال ژن تئوری‌های توطئه را به ارث برده‌ایم.

اینکه آقای هاشمی رفسنجانی از زیر خاک، به‌همراه آقای خاتمی که قدرت سیاسی ندارد تا از نانوایی سر کوچۀشان دو تا نان سنگک بگیرند، با فائزه هاشمی در زندان اوین، تقی رحمانی در پاریس، به‌علاوۀ دولتین سوئد و نروژ، همۀشان بر روی هم چه مقدار توان دارند، که بتوانند خانم «نرگس محمدی» را در کسوت رهبری اپوزیسیون درآورند، خیلی محلی از اعراب ندارد. هنر فرضیه‌های دایی‌جان ناپلئونی به رویایی بودن آن است و خیلی به واقعیت‌ها کاری ندارد. اما مشکل سلطنت‌طلب‌ها با خانم نرگس محمدی، بانویی که زندگی، جوانی، فرزندان و خانواده‌اش را به‌پای مبارزه در راه آزادی و حقوق بشر ریخته، چیست؟ چرا آن‌ها اینقدر با نفرت به بانویی که افتخار کشورش هست، می‌نگرند؟

پاسخ مختصر آن است که او سر تعظیم در برابر ولیعهد فرود نیاورده. ریشۀ همۀ تئوری‌پردازی‌های سلطنت‌طلب‌ها علیه او و آن‌همه نفرت و بغض و کینۀشان نسبت به‌وی، به‌واسطۀ «استقلال فکری» نرگس است. تأسف‌آور‌تر از همۀ این‌ها، آن است که کسانی که امروز قدرتی ندارند، چشم دیدن دیگران و تحمل رقبا را ندارند. معلوم نیست اگر فردا به‌قدرت برسند، چگونه قرار است پاسدار «حاکمیت قانون»، «آزادی» و «دمکراسی» باشند؟

لینک کوتاه : https://nimroozmag.com/?p=15735
  • نویسنده : دکتر صادق زیباکلام
  • 326 بازدید

ثبت دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.