• امروز : یکشنبه - ۱۳ آذر - ۱۴۰۱
  • برابر با : Sunday - 4 December - 2022

: آخرین مطالب

این «مهاجرت» نیست ذوب یک ملت است! شنیده‌ام که گشت ارشاد در طرح جدید شورای عالی انقلاب فرهنگی، محلی از اعراب ندارد در جلسه اصلاح طلبان با علی شمخانی چه گذشت؟ نماینده مجلس: کسانی که جانشان را از دست دادند کجای دلمان بگذاریم؟ مخابرات چگونه جیب‌های مردم را نشانه رفته است؟ وزیر کشور: معترضان نمی‌توانند نماینده‌ای در کمیته حقیقت‌یاب داشته باشند/ می‌خواهیم بازیگران این صحنه را پیدا کنیم! چین هم قید سرمایه‌گذاری در ایران را زد| امضای قرارداد ۶۰ میلیارد دلاری پکن با قطر ۴۰ سینماگر بازداشت و ۱۵۰ نفر احضار شدند جمهوری اسلامی: نمایندگان این مجلس کجا، شهید مدرس کجا؟ محمدعلی ابطحی: آقای خاتمی سه نامه خدمت رهبری نوشت آیا قالیباف از ایده حکمرانی نو عقب‌نشینی کرده است؟ کدام ۲۰۰ نفر؟/ نگاهی به تفاوت آمارهای پیشین کشته‌شدگان اعتراضات اخیر و بیانیه وزارت کشور مفهوم انتخابات آزاد رنگ باخته؛ به انتخابات تشریفاتی مبتلا شده ایم خرید و فروش کلیه و اعضای بدن از سر استیصال؟ اجرا؛ اصلاح یا تغییر؟ شکاف بین دهک اول و دهم افزایش یافته است/ تورم برای دهک های پایین سقف ندارد /عداد افراد زیر خط فقر در کشورمان به اندازه کل جمعیت برخی از کشورهای دنیا است شرایط به سمت بهبود اوضاع می‌رود؟/ اعتراضات تلنگری به دولت بود تا تکانی بخورد/ نظارت استصوابی به کشور لطمه می‌زند عباس عبدی: از گروهی که خبرگزاری فارس را هک کردند تشکر کنید که دروغ بودن اطلاعات ارائه شده به مقامات عالی کشور را برملا کرد! رئیسی: قانون اساسی جمهوری اسلامی قابل تغییر نیست دانشجوی دانشگاه تهران در پی خودکشی درگذشت

3

اردیبهشت لاله‌زار | بهروز مرباغی

  • کد خبر : 1215
  • ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ - ۲۲:۲۹
اردیبهشت لاله‌زار | بهروز مرباغی
شوربختانه، باید پذیرفت جامعه مدنی ایران، به‌ویژه در حوزه شهر و معماری تنها و کم‌توان است. دولت و نهادهای عمومی، برخلاف ادعاهای ظاهرالصلاح خود، علاقه‌ای به نیرومندی و تأثیرگذاری سازمان‌های مردم نهاد ندارند. در مواردی هم آن‌ها را رقیب خود می‌داند. درچنین شرایطی، جمعی از علاقمندان به هویت فرهنگی و تاریخی شهر، گاه و بیگاه، دور هم جمع می‌شوند تا راهی برای احیای مدنیت فرهنگی و شادابی شهری لاله‌زار بیابند

شوربختانه، باید پذیرفت جامعه مدنی ایران، به‌ویژه در حوزه شهر و معماری تنها و کم‌توان است. دولت و نهادهای عمومی، برخلاف ادعاهای ظاهرالصلاح خود، علاقه‌ای به نیرومندی و تأثیرگذاری سازمان‌های مردم نهاد ندارند. در مواردی هم آن‌ها را رقیب خود می‌داند.
درچنین شرایطی، جمعی از علاقمندان به هویت فرهنگی و تاریخی شهر، گاه و بیگاه، دور هم جمع می‌شوند تا راهی برای احیای مدنیت فرهنگی و شادابی شهری لاله‌زار بیابند، متأسفانه، تاکنون به جایی نرسیده.
ولی مگر می‌شود دست از کار شست و کنار نشست؟ قطعأ نه!
اما شاید به جبر روزگار و از سر ناچاری بهتر باشد به روش‌هایی متوسل شد که در ظاهر کوچک و کم تأثیر می‌نماید ولی اگر درست و اندیشیده عمل شود حتما نتایج بزرگی به بار می‌آورد. این‌جا می‌توان یک مصداق عینی و محقق را مدنظر قرار داد و درس‌های آن را به کار بست.
در ته بن‌بست در کوچه آقاموسی، از کوچه خلیلی مفرد (امین الدوله سابق) پامنار، شمال خیابان مجتهدبرازجانی دو سال پیش خانه مخروبه‌ای بود که از سال ۱۳۸۴ و بعداز تصرف آن توسط شهرداری تبدیل به بیغوله‌ای پرعفونت شده بود، کوچه اطراف را هم ناأمن و بی‌دفاع کرده بود. شهریور ۱۳۹۸ سه نفر از جمع بزرگ علاقمندان به هویت و مدنیت شهری تهران، در یک فرآیند قانونی، برنده مزایده بی‌اوتی این ملک شدند و آستین بالا زدند و با منابع کاملا شخصی خود، این ملک عفونت زده را تبدیل به خانه اردیبهشت اودلاجان کردند.
امروز این خانه، یکی از قطب‌های نمایش فیلم مستند در تهران است و هرهفته یک مستند یا داستانی کوتاه در آن نمایش داده می‌شود و جلسه گفت و شنید با حضور عوامل فیلم برگزار می‌شود. این خانه هرهفته یک نشریه تک‌برگ با موضوع محله و مردم منتشر می‌کند که تا کنون ۱۰۳شماره آن منتشر شده و شدیدأ مورد اقبال اهالی محل و دوستداران بافت تاریخی است. نشست‌های ادبی و فرهنگی دراین خانه برگزار می‌شود و اهالی محل، گاه میهمانان خود را به آن‌جا می‌آورند!
در جریان مرمت واحیا معلوم شد این خانه قدمت زندیه دارد و حمام و خزینه تاریخی آن، با دیوارنقش‌های آهک‌بری‌اش گواه زنده این تاریخ و مدنیت است. این خانه تبدیل به نقطه ثقل مدنی کوچه شده و آبادی و آبادانی را اشاعه می‌دهد. به تاسی از تأثیرات احیای این خانه، خانه همسایه نیز که از دیگر عفونت‌کده‌های محله بود، آباد شد و شمایل تاریخی خود را به دست آورد و به زودی تبدیل به بازار تخصصی هنر خواهد شد. شهرداری به خاطر این اقدامات، مجبور شد کوچه را سنگفرش کند که خود این اقدام سبب ارتقای منزلت زیستی محله شد.
نخستین نتیجه این اقدام‌ها که با احیا و مرمت یک خانه تاریخی شروع شده، آن است که در این محله دیگر کسی خانه‌اش را نمی‌فروشد در حالی‌که دوسال پیش وقتی از کارگاه بیرون می‌زدیم مردم دوره‌مان می‌کردند که خانه نمی‌خرید؟
در لاله‌زار و جاهای دیگر باید با همین گام‌های کوچک ولی مؤثر شروع کرد. به عنوان مصداق واقعی می‌توان به چند مورد مشخص، اشاره کرد: شهرداری آماده است احیا و بهره‌برداری از تئاتر نصر را به مزایده بگذارد. از سوی دیگر «باغ علاءالدوله» که روزگاری مکان شکل‌گیری و فعالیت هنرستان هنرپیشگی (۱۳۱۸) بود و بزرگان تئاتر نوین ایران را دور هم جمع کرده بود و هنرمندان بزرگی را تربیت کرد، می‌تواند به‌صورت بی‌اوتی واگذار شود. خانه صدراعظم پیرنیا و خانه هرمز پیرنیا هم دنبال سرمایه‌گذار و بهره‌بردار است. خانه ارزشمند معین التجار بوشهری که در مالکیت یکی از بانکهای دولتی است واکنون در صورت ادامه بی‌توجهی درحال انهدام است. هرکدام از این مصادیق اگر توسط دلسوختگانی از جامعه احیا شود حتمأ موجب تحولی در شعاع مشخص از اطراف خود خواهد شد.
از این نمونه‌ها در لاله‌زار زیاد است که چون مالکیت دولتی یا عمومی دارند، از جهاتی، حصول توافق ساده‌تر است چون از ابزار «کارشناسی دادگستری» استفاده می‌شود که جای چک‌وچانه زنی ندارد.
اما، دم‌دست‌ترین مکان که می‌تواند تبدیل به مکانی برای فعالیت فرهنگی و مدنی شود، «پژوهشکده موزه سینمای ایران» در کوچه پیرنیا است که کاملا مرمت و احیا شده و حاضر و آماده می‌تواند در اختیار جامعه مدنی قرار گیرد.
اما، در انتهای این یادداشت، لازم است به یک نکته مهم اشاره شود: جامعه مدنی باید از برج عاج پایین بیاید. این تصور اشتباه را از سر بیرون کند که انگار دستوراتش باید فصل‌الخطاب خاص و عام قرارگیرد. جامعه مدنی باید با اتکا به خود و توانایی‌های خود وارد گود اجرا شود. هزینه کند. زخمی شود و بصورت واقعی در مرکز میدان باشد. زمانِ صدور بیانیه گذشته، باید پذیرفت «کس نخارد پشت من». باید دندان لق حمایت دولت و شهرداری را کند و دور انداخت. باید از دولت و شهرداری در حدی که بصورت واقعی توان دارد، انتظار داشت.
نه بیش از آن

لینک کوتاه : https://nimroozmag.com/?p=1215
  • نویسنده : بهروز مرباغی
  • منبع : مجله نیم روز
  • 277 بازدید

ثبت دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.