درگذشت بهرام بیضایی؛ سوگ یک هنرمند یا پاسداشت یک میراث | محمدجواد حقشناس
در آستانه یلدا | ندا مهیار
«یلدا» حلقه پیوند جشنهای بزرگ ایرانی از «مهرگان» تا «نوروز» است | محمدجواد حقشناس
روایت ایرانی روشنایی؛ از تالارهای تاریخی تا فهرست جهانی | محمدجواد حقشناس
لالهزار؛ سوختن یک تاریخ نه یک سینما | محمدجواد حقشناس
منشور کوروش، راهنمای حکمرانی | محمدجواد حقشناس
بازخوانی میراث کوروش نهتنها یک یاد تاریخی بلکه یک نیاز انسانی است
کوروش، الگویی برای صلح و مدارا در حکمرانی | محمدجواد حقشناس
روستاهای ایرانی، بربام گردشگری جهان | محمدجواد حق شناس
مهرگان؛ آیین مهرورزی ، سپاس یزدان و پاسداری از زمین | محمدجواد حق شناس
از داییجان ناپلئون تا ناخدا خورشید؛ مسیر یک سینماگر مؤلف | محمدجواد حق شناس
اسنپبک و ضرورت بازاندیشی در راهبردهای ملی | محمدجواد حقشناس
جغرافیای اقتصادی جدید | آدام اس . پوزن (ترجمه: رضا جلالی)
نوازندگان ارمنی، برای صلح در تختجمشید، مینوازند | محمدجواد حقشناس
ثبت جهانی درههای خرمآباد، گامی بزرگ در مسیر انسجام ملی و توسعه پایدار | محمدجواد حقشناس
بدرود با خالق «قلندرخونه»
وزارت میراثفرهنگی، پرچمدار بازتعریف «ایران» بهعنوان یک تمدن بزرگ است | محمدجواد حقشناس
گهرپارک سیرجان؛ نگین درخشان گردشگری | محمدجواد حقشناس
پس از شی جین پنگ | تایلور جوست و دانیل ماتینگ لی (ترجمه: رضا جلالی)
گویا، لمپنیسم بودن مُد شده | ندا مهیار
ملکالمتکلمین روشنفکر مشروطه | ندا مهیار
چین در اوکراین به دنبال چیست؟ | دا وی (ترجمه: رضا جلالی)
روز خبرنگار، گفتوگوی آینده با گذشته | محمدجواد حقشناس
وقتی دانش در حصر میماند | ندا مهیار
جامعهشناسی جنبش مشروطه از منظر قواعد فیزیک اجتماع | سعید کافی انارکی (ساربان)
تمجید فرانسویها از توسعه سیاسی در ایران مشروطه | علی مفتح*
از هرات تا هشتادان | محسن روحیصفت*
پیشزمینه شکلگیری جنبش مشروطیت در ایران | فریدون مجلسی
ترور نافرجام محمدعلیشاه، پساز شهادت ملکالمتکلمین | شیرین بیانی
پس از یک قرن سکوت | مریم مهدوی اصل*
در خدمت ایران | شیرین بیانی
چگونگی تألیف «تاریخ انقلاب مشروطیت ایران» از نگاه کوچکترین فرد خانواده
ملک المتکلّمین و آرمانش | شیرین بیانی* (اسلامی نُدوشن)
شیرین بیانی، نتیجه فرهنگ تاریخساز ملکالمتکلمین
روسیه نفوذ خود را در منطقه خارج نزدیک* از دست میدهد. | جفریمان کف (ترجمه: رضا جلالی)
استرداد؛ روایت یک عقب نشینی یا تولد یک فضیلت؟ | روزبه کردونی
شماره جدید نشریه نیم روز منتشر شد
رضاشاه، مهاجری در زمین خود | ندا مهیار
راههای جلب اعتماد مردم | محمدجواد حق شناس
نگاهی انسان شناسانه به جنگ و هویت ملی | مینو سلیمی*
نقش بستهبندی فرهنگ محور صنایع دستی در حفظ و تقویت هویتهای ملی | روح الله رحمانی *
نقش آموزش و پرورش در تقویت هویت ملی و آسیب شناسی سند ۲۰۳۰ | مریم محمدی حبیب *
نقش نمادهای شاخص طبیعی در تقویت هویت ملی | علی قمی اویلی
نقش و تأثیر میراث فرهنگی و طبیعی در بازآفرینی، احساس تعلق و تقویت هویت ملی | علی قمی اویلی *
نقش میراث فرهنگی ناملموس در تقویت هویت ملی | سیما حدادی *
زبان فارسی و هویت بخشی ملی | ندا مهیار
هویت ملی و اهمیت نمادهای آن | مهدی عسگری *
نام واره ایران | مرتضی رحیمنواز
محمدعلی فروغی؛ هویت ایرانی و نهادسازی ملی | علیرضا حسنزاده *
انسجام ملّی و شاهنامه | محمد رسولی *
درگذشت بهرام بیضایی، تنها خاموشی یک نمایشنامهنویس بزرگ یا کارگردان برجسته نیست؛ این فقدان، از دست رفتن یکی از ژرفترین صداهای اندیشهورز در پاسداشت ایران فرهنگی است.
تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران، دستکم از دوره ۱۳۸۸ به این سو، سبب شده است کنشگری اینترنتی به عنوان بخشی مهم و انکارناپذیر از کنشگری سیاسی اجتماعی در ایران معاصر درآید. این گونه از کنشگری به دلایلی مانند آنکه سریع است، محدودیتهای محیط واقعی را ندارد و استفاده از آن به سن، جنسیت و دیگر متغیرهای زمینهای کاربران منوط نیست، جذابیت بیشتری پیدا کرده است.
مواضع جنابعالی و برخی اصلاح طلبان در این روزها عمدتا به توصیف گذرا و نهایتا تاکید بر این گزاره سپری میگردد که: «ما از جنس اینها نیستیم» و تاکید میکنند که رسالتمان اصلاح سیاستهای نادرست جاری از مسیر روشهای اصلاح طلبانه است.
به رغم گذشت پنجاه روز، متأسفانه هنوز در نهادهای حکمرانی نشانههای تحلیل واقعبینانه و آسیبشناسانه اعتراضات و ناآرامیهای گسترده اجتماعی کنونی، ریشهیابی و زمینهشناسیِ شکلگیری و رویکرد حل مسألهای موثر نسبت به آن، دیده نمیشود.
یک جریان رسانهای قوی در خارج از کشور نیز به سردمداری عربستان سعودی به ترویج و تشدید گفتمان سرکوب و خشونت میپردازند تا سطح تنش و برخورد میان معترضان و نیروهای دولتی را به آستانهای برسانند که در آن دولتها و جریانهای متخاصم بتوانند باب اخراج هیأتهای دیپلماتیک کشور و سپس باب مقوله «مسئولیت محافظت» (Responsibility to Protect) را در مجامع بینالمللی بگشایند.
روزنامه توسعه ایرانی (شماره ۱۲۱۱ | ۱۹ آبان ۱۴۰۱ | صفحه ۲)
مخاطبان رویگردان اصلاحطلبان یا بازیگران جدید عرصه سیاست که اصلا هیچ وقت طرفدار اصلاحطلبان نبودهاند، در غیاب اصلاحطلبان به سمت اصولگرایان نمیروند و یا به سمت کنارهگیری از سیاستورزی عمومی میروند یا کنشهای خشونتآمیزی مانند آنچه این روزها در کف خیابانها میبینیم، سوق داده میشوند.
بدون تردید، تداوم رکود تورمی، شدت یافتن دوباره تحریم ها، عدم گشایش افق در روابط بین الملل و در نتیجه فشارهای مضاعف به زندگی مردم، رفتارهای تحقیرآمیز با آنان و… زمینه ساز اعتراضات اخیر شده است.
داوم راه گذشته موجب افزایش خشونت میشود و تحقق آرمانهای بلند و تاریخی ملت به تأخیر خواهد افکند. ادامه تخریب، خشونت و ویرانی به نفع هیچ کس جز دشمنان ملک و ملت ایران نیست.
در حالی که اسرائیل با پنجمین انتخابات خود در کمتر از چهار سال گذشته روبرو شده، عدم اطمینان و افزایش تنش باعث افزایش حمایت از این سیاستمدار بدنام گشته است.
ادبیات سیاسی فاخر از جامعه ایران رخت بر بست و صاحبان قدرت یا افراد بانفوذ سیاست در جبهه نواصولگرایی، از ادبیات فاخر سیاسی دور شدند و کلمه و ادبیات سیاسی را به ابتذال کشاندند. خودشان مفاهیم و کلمات مستهجن و لودگی را وارد ادبیات سیاسی کردند و بعد هم پیروزمندانه به آن خندیدند.
ما به اشتباه در حوزه تکثرگرایی فعالیت کردیم و آن را توسعه دادیم به عنوان مثال در ایران ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تن گوجه فرنگی تولید میشد، ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تن به شکل تازهخوری مصرف و بقیه آن در حوزه صنایع تبدیلی مصرف میشود.
درس تاریخ این است که وقتی در کشور همسایه، موازنة اقتصادی دست کم انگاشته شد، بخش خصوصی و صنعت و بازار دیگر معنای متوازنی ندارد و لاجرم عرصة آرامِ برنامه ریزی و سرمایهگذاری و تولید و توزیع و مصرف، به صحنة مبارزه و مقاومت بدل و قدرت ارتش و سازمان اطلاعات (آی، اس، آی) صحنه گردان سیاست شده است.
پدیداری جنبش مشروطه نشانگر تمایل نخبگان ملی به چنان مشارکتی بوده است که نخست میبایست در عرصه عدالت و عدالتخانه بر پایه قانونمداری و خروج از استبداد تجلی میکرد و سپس به سطوح آزادیخواهی و جامعه مدنی و دموکراسی آرمانی گسترش مییافت که مستلزم دستیابی به بلوغ فرهنگی و سواد عمومی و اجتماعی و نیازمند به برنامهریزی و انتظاری صدساله بود
قدم اول حل مشکلات این است که وحدت و انسجام داخلی را کلید بزنیم اما نمیدانم این کار امکانپذیر است یا نه زیرا افرادی که الان در قدرت هستند باید بپذیرند مشارکت همگانی را ایجاد کنند نه حذف همگانی؛ زیرا حذف همگانی وضعیت را بدتر خواهد کرد
تلاش انجام گرفته هیچگاه نتوانست مشکل کاهش جمعیت این گونه از پرندگان مهاجر را حل کند، به ویژه آنکه متاسفانه به سبب شکار بیرویه و قتل عام غیر اخلاقی پرندگان مهاجر که اکثر آنها را جوجهها و پرندگان نابالغی تشکیل میدهند که هیچ تجربه و مهارتی در برابر تورهای هوائی و دامهای همه گیر منطقه ندارند و به مانند همه گروه بعد از روزها پرواز و صرف انرژی زیاد به شدت ضعیف و گرسنه شده، نیاز به تغذیه فوری دارند.
طی ۴۳ سال حتی یک بار به معترضان اجازه تجمع داده نشده است. چرا؟ این زیر پا گذاشتن قانون اساسی و میثاق ملی است و حاکمیت باید به این مسئله جواب دهد. مشکل اساسی این است که قدرت سیاسی و حاکمیت و گفتمان انقلاب و سنت گرایان، دیگری را نمیبینند و اصلا وجود دیگری را احساس نمیکنند که در این جهان دیگرانی وجود دارند که مثل ما فکر نمیکنند و نمیخواهند مثل ما زندگی کنند.
سهم دختران در میان داوطلبان کنکور سراسری در ۲۰سال گذشته همواره از پسران بیشتر بوده است. فقط در چهار سال اخیر سهم داوطلبان دختر در کنکور سراسری از ۵۸ درصد به ۶۱درصد رسیده است. همچنین درحالیکه در سال ۱۳۹۰ زنان شرکتکننده در آزمون دکتری در ایران ۱۶درصد از جمعیت کل شرکتکنندگان در آزمون بودهاند در سال ۱۴۰۱ این آمار به ۴۵درصد رسیده است.
از سال ۸۴ بود که سیستم همه تلاش خود را کرد تا حوزه میانی را از میان برد و حلقههای واسط را بیاثر کند. مانند سنگ آسیابی که چیزی در میان نداشت و دو طرف در مسیرهای مخالف مدام به هم ساییده میشوند. با پایان یافتن دولت نخست آقای خاتمی این روند آغاز شد.
سید روح الله خاتمی، پیش از آنکه یک روحانی برجسته و بلندپایه باشد، انسانی والا و شخصیتی انسانمدار و اخلاقگرا بود که بزرگی و بلندمرتبگی خویش را در پیوند با همه مردم و پرهیز از خطکشیها و خودی و غیرخودیکردنهای میان آنان میدانست و برای همین بود که وقتی به حلقه ارادتمندان او مینگریستی، از بیدینان لاقید تا دینداران متقید را میدیدی و این رمز بزرگی و ماندگاری اوست.
حقوقدانان و فعالان حوزه حقوق بشر، در عبارتچینی و وضع حق بشر در قالب قوانین همواره سعی داشتند این الگو را ترویج کنند که در متن قوانین اصل حق به صورتی موسع و کلی به رسمیت شناخته شود و چنانچه استثنائاتی قابل اعمال باشد، این استثنائات باید عینی و مضیق باشند و هم به نحوی وضع شوند که دولتها (اعم از قوه مجریه، قوه مقننه و دادگستری) نتوانند آن را به نحوی تفسیر کنند که در مواردی آزادی عملا منتفی شود