18:16:06
    امروز : جمعه, ۱۵ فروردین , ۱
::: 3416 ::: 0
0

: آخرین مطالب

نوروز و تجلی آن در فرهنگ پاکستان | ندا مهیار جشن آتش‌افروزان | مرتضی رحیم‌نواز دوگانگی در مواجهه با مصاحبه رفیق‌دوست | احسان هوشمند حرف‌های بی‌پایه درباره مسائل حساس قومی ـ زبانی را متوقف کنید شماره جدید نشریه نیم روز منتشر شد تلاش تندروها و بی‌ثباتی بازارها نگاهی دوباره به مشکلات روابط آمریکا با چین | جود بلانشت و ریان هاس (ترجمه: رضا جلالی) اهمیت راهبردی گردشگری دریایی در توسعه پایدار | محمدجواد حق‌شناس ایران در محاصره کوریدورهای ترکیه | علی مفتح* شخصی‌سازی حکمرانی یا ناحکمرانی | محمدحسین زارعی* پوتین و ترجیح اوکراین بر سوریه | الکساندر با نوف (ترجمه: رضا جلالی) شماره ۷۱ و ۷۲ | ۳۰ دی ۱۴۰۳ زاکانی پس از شرکت در انتخابات رای اکثریت را از دست داد تصمیمی شجاعانه ققنوس در آتش | مرتضی رحیم‌نواز شمایل یک اسطوره | مرتضی رحیم‌نواز بچه خانی آباد | ندا مهیار کالبد مدنی تهران | بهروز مرباغی* فضاهای عمومی و تعاملات اجتماعی رو بستر تاریخ | اسکندر مختاری طالقانی از تهران چه می‌خواهیم؟ | ترانه یلدا * داستان تولد یک برنامه | حمید عزیزیان شریف آباد* تاملی بر نقش سترگ سیدجعفر حمیدی در اعتلای فرهنگ ایران شبی برای «شناسنامه استان بوشهر» انجمن‌های مردمی خطرناک نیستند به آنها برچسب نزنیم فشار حداکثری فقط موجب تقویت مادورو خواهد شد | فرانسیسکو رودریگرز ناکارآمد‌ترین شورا | فتح الله اُمی نجات ایران | فتح‌ الله امّی چرا یادمان ۱۶ آذر، هویت بخش جنبشِ دانشجویی است؟ در ۱۶ آذر، هدف ضربه به استقلال و کنش‎گری دانشگاه بود یادی از۱۶ آذر | فتح‌ الله امّی وقایع ‎نگاری یک اعتراض | مرتضی رحیم ‎نواز روز دانشجو فرصتی برای تیمار زخم‌ها | محمدجواد حق‌شناس سیاست‌ورزی صلح‌آمیز ایرانی از منظر کنش‌گری مرزی | مقصود فراستخواه* دهه هشتادی‌ها و صلح با طبیعت | علی‌اصغر سیدآبادی* دلایل دوری از سیاست دوستی در جریان‌های سیاسی امروز با رویکرد شناختی | عباسعلی رهبر* شماره ۶۹ و ۷۰ | ۳۰ آبان ۱۴۰۳ دیپلماسی، تخصص دیپلمات‌هاست راه صحیح خنثی نمودن همگرایی اقتدارگرایان جدید | استفن هادلی (ترجمه: رضا جلالی) «پزشکیان» مسوولیت بخشی از اختیاراتش را به نیروهای رقیب واگذار کرده است دولت چهاردهم و ضرورت تغییر حکمرانی فرهنگی | شهرام گیل‌آبادی* مهاجرت، صلح و امنیت پایدار | رسول صادقی* صلح اجتماعی و سیاست انتظامی | بهرام بیات* عصرانه‌ای با طعم شعر فرزندان پوتین | آندره ئی کولز نی کف (ترجمه: رضا جلالی) شماره ۶۸ | ۳۰ مهر ۱۴۰۳ چرا اسرائیل به ایران حمله نکرد؟! | آیت محمدی (کلهر) احیای داعش و القاعده در منطقه | آیت محمدی (کلهر) نگاهی به جریان پایتخت‌گزینی در تاریخ ایران | غلامحسین تکمیل همایون در پایتخت‌ گزینیِ تهران | مرتضی رحیم‌نواز* تهران و چالش انتقال پایتخت | عبدالمحمد زاهدی*

یادداشت

پوتین و ترجیح اوکراین بر سوریه | الکساندر با نوف (ترجمه: رضا جلالی)
سایر مشتریان روسیه احتمالاً به این تنیجه خواهند رسید که مسکو قابل اعتماد نمی‌باشد:

پوتین و ترجیح اوکراین بر سوریه | الکساندر با نوف (ترجمه: رضا جلالی)

حاکمانی که به کمک‌های روسیه امید داشتند، احتمالاً به شکلی ناخوشایند از اینکه مسکو به سرعت در صدد برقراری ارتباط با رهبران جدید سوریه است شگفت زده خواهند شد. حتی قبل از خروج اسد از سوریه، تلویزیون روسیه نام بردن از هیات تحریرالشام به عنوان سازمانی تروریستی را متوقف کرد.

نگاه مسعود پزشکیان به اقوام امنیتی نیست | علی مفتح
تحلیل و بررسی بیانیه مناطق، اقوام، ادیان و مذاهب کشور:

نگاه مسعود پزشکیان به اقوام امنیتی نیست | علی مفتح

در ستایش یک انتخاب | مرتضی رحیم نواز
بزرگداشت روز تهران

در ستایش یک انتخاب | مرتضی رحیم نواز

بدون شک می‌توان برای بزرگداشت روز تهران مجموعه پرتعدادی از مناسبت‌ها را پیشنهاد کرد و در دفاع از هر یک از آن‌ها شرحی مفصل نوشت. اما همانگونه که گفتم، انتخاب روز چهاردهم مهر همچنان قابل دفاع است.

راه سوم تغییر، اصلاحات است | محمدجواد حق ‎شناس
گفتگوی اسفندیار عبداللهی با محمدجواد حق‌شناس

راه سوم تغییر، اصلاحات است | محمدجواد حق ‎شناس

اصلاح‌طلبان ضمن اینکه از قدرت به دور هستند، گویا بی‌برنامه و نا امید هم هستند و خبری از برنامه برای آینده از سوی این جریان سیاسی به گوش نمی‌رسد. تک و توکی از فعالان این جریان نقادانه خواهان خوداصلاحی و تعریف راهبرد جامعه محور هستند. از محمدجواد حق‌شناس، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی و نماینده مردم تهران در شورای پنجم خواسته‌ایم تا نقطه نظرات خود را درباره آخرین شرایط جریان اصلاحات و اصلاح‌طلبان با ما در میان بگذارد. آنچه می‌خوانید مشروح یک گفتگوی کوتاه است.

روزنامه‌اى با پشتوانه والاى فرهنگى | محمدعلی ابطحی
پاسداشت شانزدهمین سال انتشار روزنامه اعتماد ملی

روزنامه‌اى با پشتوانه والاى فرهنگى | محمدعلی ابطحی

زیر پل خیابان کریمخان ساختمانی قدیمی و سه طبقه گرفتند و پس از چند ماه روزنامه منتشر شد. انصافا دبیران کاردانی در روزنامه مشغول شدند. نمی‌شود این را نادیده گرفت که در روزنامه اختلافات زیادی در طول زمان ایجاد شد. فضای کشور اصلاح‌طلبانه بود. روزنامه باید به بخشی از اصلاحات که شعبه اعتماد ملی‌اش بود، بپردازد. طبعاً تنش ایجاد می‌شد.

اعتمادملی زنده است | محمدجواد حق‌ شناس
پاسداشت شانزدهمین سال انتشار روزنامه اعتماد ملی

اعتمادملی زنده است | محمدجواد حق‌ شناس

از اولین روزهای شهریور ۱۳۸۴، به دنبال روزنامه‌ای که به عنوان مؤسس و مدیرمسئول آن معرفی شده بودم، با جمعی محدود تشکیل جلسه داده و به همراه آنها به صورت مستمر درصدد جذب همکاران فنی، روزنامه نگار و تشکیل هیئت تحریریه و یافتن جا و تجهیز مکان بر آمدم. کمتر از دو ماه بعد شورای سردبیری پس از یافتن دفتر و تجهیز آن شکل گرفت.

امید به تناسخ اعتماد ملی | عباس عبدی
پاسداشت شانزدهمین سال انتشار روزنامه اعتماد ملی

امید به تناسخ اعتماد ملی | عباس عبدی

روزنامه اعتماد ملی هم از حیث حرفه‌ای و هم به دلیل رویکردی، اثرگذار بود و در دوره زمانی کوتاه انتشارش خوش درخشید؛ هر چند به دلیل انسداد فضای سیاسی، جوان‌مرگ شد.

تهران چیست و تهرانی کیست؟ | مرتضی رحیم‎نواز

تهران چیست و تهرانی کیست؟ | مرتضی رحیم‎نواز

هویت تهرانی، یک هویت ایرانشهری است. چراکه در نتیجه یک تعامل زیستی طولانی مدت، عناصر هویت ایرانشهری را درک و آن‌ها را بومی ساخته است. آنگونه که خدشه پذیری هر یک از آن‌ها میتواند بخشی از هویت ایرانشهری را خدشه پذیر سازد.

روحانی پایبند بر اصول | محمدعلی بهمنی قاجار
به بهانه درگذشت آیت الله صافی گلپایگانی

روحانی پایبند بر اصول | محمدعلی بهمنی قاجار

آیت الله صافی گلپایگانی با نزدیک به ۱۰۳ سال سن، خطر و ریشه خطر را به درستی تشخیص داد و بیاعتنا به این که سخنش ممکن است تلخ و ناگوار جلوه کند، حرفی که به اعتقادش و البته به درستی، حق و راست است را به زبان آورد، درگذشت آیتالله صافی گلپایگانی، فقدان یک روحانی پایبند بر اصول است.

جامعه ایرانی و تحقق آرمان‎های یک انقلاب بزرگ | محمدجواد حق‌ شناس

جامعه ایرانی و تحقق آرمان‎های یک انقلاب بزرگ | محمدجواد حق‌ شناس

مظالعه مبنایی آن چیز که به انقلاب مشروطه، جنبش ملی شدن نفت و در نهایت انقلاب اسلامی منتهی شد نشان دهنده آن است که جامعه، حتی در پائین‌ترین سطح اجتماعی خود دغدغه‌هایی مترقی داشت و آن را در الویت‌های روزمره خود قرار داده بود. در تمام این جنبش‌های اجتماعی طبقه متوسط به پایین جامعه بود که میدانداری رویدادها را بر عهده داشت و او بود که به جای نان، به آزادی اندیشه و رای اندیشید.